5. Op rock & rolletjes gaan 5. Op rock & rolletjes gaan
Het was 12 mei en ik werd wakker op mijn eerste Finse verjaardag. ’29, shit, oud!’ dacht ik, maar veel tijd om daarover na... 5. Op rock & rolletjes gaan

Het was 12 mei en ik werd wakker op mijn eerste Finse verjaardag. ’29, shit, oud!’ dacht ik, maar veel tijd om daarover na te denken was er niet, want Tuija had een heerlijk ontbijtje klaargemaakt met croissantjes, donuts, geklutste eieren en verse jus ‘d orange. De dag begon dus goed, maar werd snel nog veel beter want de telefoon trilde op de ontbijttafel. Hard Rock Café stond er op het scherm… Had ik de baan te pakken?

Ik verstikte bijna in m’n slok cappuccino terwijl ik opnam. Aan de lijn was de keuken manager, die zei dat hij goed nieuws had. Ik was hun nieuwste werknemer! Het was gelukt, de voorgaande middag had ik flink mijn best gedaan tijdens een proef shift en vanuit meerdere kandidaten hadden ze deze jongen uitgekozen! Na al die weken zoeken en meerdere afwijzingen kon ik eindelijk ergens aan de slag, in een van de weinige bedrijven waar Engels de voertaal is en dat op loopafstand is van het huis. 65189690_1077610412430493_5348819796467122176_nHet mag dan niet de meest prestigieuze baan zijn, maar een inkomen is inkomen en ik hoefde mij niet meer druk te maken over mijn leeglopende rekening. Ik bedankte hem hartelijk en met een brede glimlach hing ik de telefoon op. De volgende dag was mijn eerste shift al. De rest van die verjaardag voelde het alsof er een enorme last van mijn schouders af was en vierden we dubbel feest.

De eerste werkdagen gingen vlotjes voorbij. Afwassen is geen raketwetenschap en ik had in het verleden al met deze machines gewerkt toen ik in Nederland voor een horeca uitzendbureau werkte, waardoor ik weinig uitleg nodig had. Tevens heb ik Hotel Management gestudeerd en weet ik dat de spoelkeuken ondanks dat het niet glamoureus is, wel een kritiek hygiëne punt is waar kruisbesmetting makkelijk kan ontstaan. Dit viel de supervisors ook op en ik hoorde in de eerste weken dan ook regelmatig dat ze erg tevreden waren met mijn werk. Dat is altijd fijn om te horen.

65638985_404997293694712_4677798810791968768_nMaar wat verdient het nou?‘ hoor ik je denken. Ik wil dat best delen: In Finland is er geen wettelijk minimumloon, maar werken bedrijven wel met CAO’s, waar ze optioneel aan deel mogen nemen. Dit betekent (als ik het goed begrepen heb) dus dat ze zo weinig mogen aanbieden als ze zelf maar willen. Gelukkig werkt Hard Rock wel met deze CAO en dus verdien ik €10,10 per uur. Wel jammer dat in dezelfde CAO ook staat dat de eerste twee maanden een trainingsperiode is waarbij slechts 80% van het salaris betaald wordt… Maar wat er óók in staat is dat na zes uur ‘s avonds er een toeslag is van €1,10, en na middernacht zelfs €2,20 per uur. En op zon- en feestdagen zijn salaris en toeslagen dubbel. Dus als ik op een zondag na mijn trainingsperiode van 19:00 tot 02:00 werk levert dat ((€10,10 * 7) + (5 * €1,10) + (2 * €2,20) *2) = €161 voor 7 uurtjes afwassen. Hieronder nog even de plus en minpuntjes op een rij, want wie houdt er nou niet van lijstjes:

+.n

  • Het café ligt op 5 minuten loopafstand, dus geen auto/fiets/OVkaart nodig!
  • Gratis koffie/thee/frisdrank & 50% korting als ik er kom eten (dus komt allen op bezoek!)
  • Ik kan mijn eigen muziek afspelen, dus doe ik regelmatig één oordopje in om muziek/podcasts te luisteren.
  • ‘Eigen baas’, want de spoelkeuken wordt door één persoon per shift bezet.
  • Prima salaris gezien het werk + al die lucratieve toeslagen.
  • Collega’s zijn leuk, de meesten komen wel een praatje maken en de managers zijn begripvol en vriendelijk.

-.n

  • De diensten zijn maar 6 a 7 uur per dag, en met 4 man op papier en 14 shifts per week zijn dat dus maar 3,5 diensten per week, dus een magere +-25 uur.
  • Als laatste overblijven om 2 uur ‘s nachts is mentaal best taai soms, helemaal als de zwaarste en goorste keukengereedschappen pas aan het einde komen.
  • Met een HBO diploma op zak, voelt het af en toe wel taai om wéér onderaan de ladder te moeten beginnen.

65312889_2083673778428043_7808346936079024128_nTerwijl ik bovenstaande teruglees, realiseer ik mij maar weer dat ik absoluut niet mag klagen, wetende hoe lastig het was om überhaupt een werkgever te vinden. De pluspunten wegen véél meer dan de minpunten en ook al krijg ik nu maar 80% betaald, ik ga er wel steeds 100% voor want bijna de helft van het keukenteam begonnen is in de spoelkeuken. Dus wie weet… een carrière binnen een internationale keten? Het eten is in ieder geval fantastisch, want ik ben er met Tuija al twee keer geweest om de verschillende gerechten uit te proberen, en we zijn het unaniem er over eens om vaker te gaan. En met die personeelskorting is het (wel) goed te betalen!

Met mijn lokale scouting-carrière gaat het ook prima. Ook al is er nu een zomerstop, kort daarvoor  ben ik al meegegaan op mijn eerste kamp in de Finse natuur. Bepakt met tent, slaapzak, matje en eten zijn we met 3 leiding, 12 kinderen en 2 ouders twee dagen naar een prachtig park gegaan waar ik niet alleen kennis maakte met de ruige natuur, maar ook het klimaat.. Want terwijl we onze tenten aan het opzetten waren, verdween dat heerlijke zonnetje, zakte de temperatuur naar een enkel cijfer en begon het met sneeuwen. Niet eventjes, maar 4 uur lang. Terwijl de kinderen zich prima vermaakten in hun tenten, probeerde ik m’n handen warm te houden onder de overdekte kampvuur plaats. 65204053_1489261991216486_241262795646042112_nDit was wel even anders dan een ‘winterhike’ die ik in Nederland weleens organiseerde, want daar huurden we altijd een blokhut als de temperatuur niet boven de 18 graden dreigde te komen. Ik was gelukkig goed voorbereid op de kou met m’n eigen (geleende) tent en (geleende) warme slaapzak en (geleend) isolerend matje en (geleende) thermobroek en -shirt (welke de tweede dag lekker aan bleven onder m’n spijkerbroek en t-shirt + vest +jas). De andere twee leiders dachten heel slim de koude grond te vermijden door in een hangmat-tent te slapen, tot ik halverwege de nacht heel zielig een stemmetje hoorde die mij vroeg of ik wakker was en of ze er misschien bij zou mogen want het was zo koud in de wind.

65852353_408791959728513_2347257871315501056_nDat was hem weer! En er staan al weer twee blogs in de stijgers: Typisch Fins deel 2, en Heriniging Met Hindernissen, over het weerzien met Tuija en alle .. verassingen .. die we onderweg tegen kwamen. Laat je email adres achter in het veld (ergens) hieronder of naast om een email te krijgen wanneer het volgende verhaal online staat! Bedankt voor alle leuke reacties, ze zijn altijd welkom. 

Reacties

reacties